Gatunki

Występujące na Lubelszczyźnie gatunki roślin i zwierząt chronione w ramach sieci Natura 2000

Siedliska

Wystepujące na Lubelszczyźnie siedliska przyrodnicze chronione w ramach sieci Natura 2000.

Obszary Natura 2000

Ostoje sieci Natura 2000 na Lubelszczyźnie
Gatunki Natura 2000
Gatunki Natura 2000 > Ptaki > Błotniak łąkowy
Pokaż gatunki:
Nazwa polska:
Błotniak łąkowy
Nazwa angielska:
Montagu’s harrier
Nazwa łacińska:
Circus pygargus
Kategoria:
Ptaki
Kod:
A084
Gatunek priorytetowy:
nie
Opis, charakterystyka:
Lokalnie nieliczny, zwykle bardzo nieliczny; objęty ścisłą ochroną.
Mniejszy od myszołowa ptak o długich skrzydłach i ogonie (rozp. skrzydeł ok. 110cm). Jest najbardziej smukłym błotniakiem. Podobnie jak u pozostałych gatunków z rodzaju Circus posiada wyraźny dymorfizm płciowy.

Dojrzały samiec ma ciało w kolorze popielato-szarym z czarno zakończonymi skrzydłami (lotki pierwszorzędowe). Cechą charakterystyczną jest występowanie czarnych pasków: jednego na wierzchu i dwóch na spodniej stronie skrzydeł; po tym można go odróżnić od samców błotniaka stepowego i zbożowego, które to gatunki są do siebie podobne. Ponadto na brzuchu i spodzie skrzydeł można dostrzec rdzawe kreskowanie.

Samica z wierzchu jest brunatno brązowa, brzuch i pierś ma jasną w rdzawobrązowe prążki. Od samic ww, podobnych gatunków, wprawne oko może ją rozróżnić po smukłej sylwetce, ciemnym pasku na wierzchu lotek drugorzędowych i trzech paskach na ich spodzie, z których środkowy jest najgrubszy i najciemniejszy. Głowę ma najjaśniejsza z ciemną plamą uszną i białym, najwyraźniejszym obramowaniem oka. Od samicy błotniaka zbożowego różni się ponadto zakończeniem skrzydeł przez 3 lotki (4 u zbożowego) a także węższą białą plamą u nasady ogona.
Należy zaznaczyć że „typowe” ubarwienie mają kilkuletnie ptaki, dlatego też rozpoznawanie wymaga dużej wprawy i doświadczenia, zwłaszcza gdy spotkamy ptaki jednoroczne czy dwuletnie.
Żywi się gryzoniami i małymi ptakami, czasem owadami czy jaszczurkami (zwłaszcza na południu). Polujące ptaki szybują dość nisko na ziemią.
Gniazdo buduje na ziemi; kiedyś na podmokłych otwartych łąkach i torfowiskach a ostatnio coraz częściej na polach uprawnych – w miejscach typowych dla błotniaka zbożowego.
Na odpowiednich siedliskach, potrafi gniazdować blisko sąsiadów i polować z nimi na tym samym terenie; co ma miejsce np.: na torfowiskach koło Chełma.
Jest gatunkiem wędrownym (koniec IV-V) (VIII-X). Zimuje na południe od Sahary.

Podczas lotu szybującego wszystkie błotniaki unoszą skrzydła do góry na kształt rozwartej litery „V”. Wiosną podczas lotów godowych wykonują nieprawdopodobne ewolucje powietrzne.
Jego areał obejmuje Europę (prócz najzimniejszych terenów na północy) oraz Azję aż po Mongolię.
W Polsce znany na całym niżu. Najliczniejszy na wschodzie od Roztocza po Suwalszczyznę i Mazury, na Pomorzu oraz w dolinie Odry i Baryczy. Krajowa populacja jest szacowana na ok. 1500 par.
Nasze województwo zamieszkuje ok. 250 par, przeważnie we wschodniej części. Najwięcej w dolinie Bugu, na Chełmskich Torfowiskach Węglanowych i Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim. Od końca lat osiemdziesiątych obserwuje się wzrost liczebności i ekspansję gatunku na tereny rolnicze.
Powiązane obszary Natura 2000:
Inne ważne miejsca występowania (w woj. lubelskim):
Dolina górnej Tyśmienicy, dolina Krzny i Zielawy.

Dodatkowe informacje:

Źródła danych:
Opracował(a):
Paweł Kołodziejczyk

Szukaj

Obszary:
Gatunki:
Siedliska:
Podstrony:
Wszędzie:

Fraza:

Szukaj na stronie